Projekt toalet redefiniuje przestrzeń o czysto użytkowej funkcji, czyniąc z niej integralny element doświadczenia architektonicznego teatru. To miejsce, które nie stanowi jedynie zaplecza budynku, lecz naturalną kontynuację jego narracji – przestrzeń budującą nastrój jeszcze przed wejściem na widownię i pozostającą w pamięci długo po zakończeniu spektaklu. Inspiracją dla koncepcji stał się język teatralnej scenografii. Wnętrza rozwijają się sekwencyjnie, odsłaniając kolejne plany i perspektywy, w których światło, kolor i proporcje prowadzą użytkownika przez starannie skomponowaną opowieść. Poszczególne strefy zyskują własną tożsamość, a jednocześnie pozostają częścią spójnej kompozycji opartej na rytmie kontrastów i przenikających się przestrzeni. Paleta barw została zbudowana wokół ciepłych, naturalnych tonów przełamanych głęboką zielenią oraz ciemnymi akcentami. Miedziane detale subtelnie wprowadzają elegancję i szlachetność, natomiast miękkie tekstylia stanowią nawiązanie do teatralnej kurtyny – symbolicznej granicy pomiędzy rzeczywistością a światem przedstawienia. Powściągliwe oświetlenie dopełnia kompozycję, wydobywając głębię przestrzeni i podkreślając jej sceniczny charakter. Dzięki temu toalety stają się czymś więcej niż funkcjonalnym elementem programu budynku – są kolejnym aktem teatralnego doświadczenia, w którym architektura odgrywa rolę cichego scenografa.